ಮೊಣಕಾಲು ಗಾಯವಿದ್ದರೂ ಮುರಳಿ ಶ್ರೀಶಂಕರ್‌ಗೆ ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕ, ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕೀರ್ತಿ ತಂದ ಕ್ರೀಡಾಳು

ಗ್ಲಾಸ್ಗೋದಲ್ಲಿ 8.09 ಮೀ ಉದ್ದ ಜಿಗಿತದೊಂದಿಗೆ ಮುರಳೀ ಶ್ರೀಶಂಕರ್ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಗಂಭೀರವಾದ ಮೊಣಕಾಲಿನ ಗಾಯದಿಂದ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಈ ಪದಕ ಲಭಿಸಿದೆ. ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಮರಳುವ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನಗಳಿದ್ದರೂ ಫಲಿತಾಂಶವು ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವ ಪಡೆದಿದೆ ಎಂದು ಶ್ರೀಶಂಕರ್ ಹೇಳಿದರು.

ಕ್ರೀಡಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ ವರ್ಚುವಲ್ ಮಾಧ್ಯಮ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಶಂಕರ್ ಮಾತನಾಡಿ, ಕಠಿಣ ಹವಾಮಾನ, ಅಲ್ಪ ಅಂತರ ಮತ್ತು ಪುನರ್ವಸತಿಯ ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡದ ಬಗ್ಗೆ ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಪೋಲೆಂಡ್ ಶಿಬಿರ, ತರಬೇತಿ ಬೆಂಬಲ ಮತ್ತು ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ಗೆ ಯೋಜನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾಯಿತು.

ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ, ವಿಜೇತ ಜಿಗಿತವು 8.15 ಮೀ ಅಳತೆ ಮಾಡಿತು, ಶ್ರೀಶಂಕರ್ 8.09 ಮೀ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದರು. ಇಂಟರ್ ಸ್ಟೇಟ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ 8.38 ಮೀ ಜಿಗಿತದ ನಂತರ ಶ್ರೀಶಂಕರ್ ಬಂದಿದ್ದರು. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ಕ್ರೀಡಾಪಟು ತೇಜಸ್ವಿನ್ ಶಂಕರ್ 7.82 ಮೀ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದರು.

ಮುರಳೀ ಶ್ರೀಶಂಕರ್: ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ನಂತರ ಇದು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಪ್ರಮುಖ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಯಾದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ. ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನ ಹವಾಮಾನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ತುಂಬಾ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದವು. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯಿಂದ ಇನ್ನೂ ದೂರವಿರುವುದರಿಂದ ನನ್ನ ಜಿಗಿತದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, 8.09 ಮೀಟರ್ ಒಂದು ಯೋಗ್ಯ ಪ್ರಯತ್ನ. ಚಿನ್ನದ ಪದಕ 8.15 ಮೀಟರ್‌ಗೆ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಕೆಲವು ತಾಂತ್ರಿಕ ದೋಷಗಳಿದ್ದವು, ಆದರೆ ನನ್ನ ವೃತ್ತಿಜೀವನ ಮುಗಿದಿದೆ ಎಂದು ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕದಿಂದ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಈ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ನಾಳೆಯಿಂದ ಮುಂದಿನ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತೇನೆ.

ಮುರಳೀ: ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದು ಬಹುಶಃ ಒಬ್ಬ ಉದ್ದ ಜಿಗಿತಗಾರನು ಎದುರಿಸಬಹುದಾದ ಕೆಟ್ಟ ಗಾಯಗಳಲ್ಲೊಂದು. ನನಗೆ ಪ್ಯಾಟೆಲ್ಲಾರ್ ಟೆಂಡನ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹರಿದುಹೋಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮೂಳೆ ಒಂದು ಭಾಗ ಮುರಿದಿತ್ತು. ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನ ನಡೆಸಲೂ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು. ನನ್ನ ಕಾಲು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವೈದ್ಯರೂ, ನಾನು ಬಹುಶಃ ಮತ್ತೆ ಜಿಗಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆಗ ನಾನು ಕತಾರ್‌ನ ಅಸ್ಪೆಟಾರ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋದೆ, ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವಚ್ಚವನ್ನು ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಪೋಡಿಯಂ ಸ್ಕೀಮ್ (TOPS) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ್ದರು. ವೈದ್ಯರು ಗಾಯವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ರು. ಆದರೆ ಪುನರ್ವಸತಿಯನ್ನು ನಾನು ಎಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೋ ಅದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಚೇತರಿಕೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಶಾರೀರಿಕ ಚೇತರಿಕೆ ಒಂದು ವಿಷಯ, ಆದರೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಇದು ತುಂಬಾ ಕಠಿಣವಾಗಿತ್ತು. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಗಂಭೀರ ಗಾಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗುರಿಯನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ ಸಣ್ಣ ಗುರಿಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡೆ. ನನ್ನ ಫಿಸಿಯೋಥೆರಪಿಸ್ಟ್ ಡಾ. ಪ್ರಿಯಾಮ್ ಮತ್ತು ಸ್ಟ್ರೆಂತ್ ಮತ್ತು ಕಂಡೀಶನಿಂಗ್ ಕೋಚ್ ಡಾ. ವೇಯ್ನ್ ಲೊಂಬಾರ್ಡ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ, ನಾನು ಕ್ರಮೇಣ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಇತರರು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಕುಟುಂಬ, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಸಹ ಆಟಗಾರರು ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಅದು ನನಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು.

ಮುರಳೀ: ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಆ ಭಯವಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪುನರ್ವಸತಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಗತಿಶೀಲವಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ಮೊಣಕಾಲಿನ ಮೇಲಿನ ಭಾರವನ್ನು ಅದು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ನಾವು ಕ್ರಮೇಣ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ತೊಡಕುಗಳಿವೆ. ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದಾಗಿ ಒಂದು ಮೊಣಕಾಲು ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ. ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಅದನ್ನು ಪುನರ್ವಸತಿಯ ಮೂಲಕ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ವೈದ್ಯರು ನನ್ನ ಮೊಣಕಾಲು ಈಗ ಬಲವಾಗಿದೆ ಎಂದರು ಏಕೆಂದರೆ ಸರಿಪಡಿಸಿದ ಟೆಂಡನ್ ಅನ್ನು ಮೂರು ಸ್ಕ್ರೂಗಳು ಹಿಡಿದಿವೆ.

ಮುರಳೀ: ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಕೋಚ್ ಇದ್ದಾರೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಉಪಸ್ಥಿತಿ ಹೊಸದೇನಲ್ಲ. ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ತಂದೆಯಂತೆ ಕೋಚ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ವಿಪರೀತ ಭಾವನಾತ್ಮಕರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಯಾಣವು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ಟ್ರೆಂತ್ ಮತ್ತು ಕಂಡೀಶನಿಂಗ್ ಕೋಚ್ ಡಾ. ವೇಯ್ನ್ ಲೊಂಬಾರ್ಡ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಗಾಯವಾದಾಗಿನಿಂದ, ಅವರ ಸಲಹೆ ಹಾಗೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನನ್ನ ಪುನರಾಗಮನದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿವೆ. ಅವರಿಗೂ ಈ ಪದಕವು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಗೆಲುವು, ಏಕೆಂದರೆ 2024 ರ ನಂತರ ನನ್ನ ಮೊಣಕಾಲು ನನಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮುರಳೀ ಶ್ರೀಶಂಕರ್ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಗೇಮ್ಸ್: ಬೆಳ್ಳಿ, ಫೌಲ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಒತ್ತಡದ ಕ್ಷಣಗಳು

ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಜಿಗಿತವಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ನನ್ನ ನಾಲ್ಕನೇ ಸುತ್ತಿನ ಜಿಗಿತಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ತುಂಬಾ ಉದ್ದವಾಗಿತ್ತು ಆದರೆ ಅದು ಫೌಲ್ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಜಿಗಿತ ನನಗೆ ಗೆಲವು ತಂದು ಕೊಡಬಹುದೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದು ಮುಖ್ಯವಾದಾಗ ನಾನು ಅದನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದು ನಿರಾಶಾದಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಕ್ರೀಡೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೀವು ಗೆಲ್ಲುತ್ತೀರಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೀವು ಸೋಲುತ್ತೀರಿ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಾನು ಅತಿಯಾದ ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಮುರಳೀ: ನೀವು ಕೆಲವೇ ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್‌ಗಳಿಂದ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅತಿದೊಡ್ಡ ಆದ್ಯತೆ ಫೌಲ್ ಅನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದು. ನಾನು ನನ್ನ ಲಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಬೋರ್ಡ್ ಅನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಟೇಕ್-ಆಫ್ ಅನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ, ನಾನು ದೊಡ್ಡ ಜಿಗಿತವನ್ನು ನೀಡಬಹುದೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಒತ್ತಡ, ಅಡ್ರಿನಾಲಿನ್ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಹವಾಮಾನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದಾಗಿ ನಾನು ವಿಚಲಿತನಾದೆ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು.

ಪ್ರಮುಖ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಂತಹ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅದು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದೂರವನ್ನು ಜಿಗಿಯುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ಪದಕವನ್ನು ತರಬೇಕು. ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾರಾದರೂ ಮುರಿಯಬಹುದು, ಆದರೆ ನೀವು ಪದಕವನ್ನು ಗೆದ್ದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. 8.38 ಮೀ ಜಿಗಿತದಿಂದ ಬಂದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ನಾನು ಈ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಟೇಕ್-ಆಫ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಇದು ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ನಾನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಬಯಸುವ ಒಂದು ಅಂಶವಾಗಿದೆ.

ಪೋಲೆಂಡ್‌ ಹವಾಮಾನವು ಗ್ಲಾಸ್ಗೋಗೆ ಹೋಲುತ್ತಿತ್ತು, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನಮಗೆ ಮೊದಲೇ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಅನೇಕ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ಶೀತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದರು, ಆದರೆ ಆ ಶಿಬಿರವು ನನ್ನನ್ನು ಅಲ್ಲಿನ ಹವಾಮಾನಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಳು ಸಹಕರಿಸಿದವು. ಇದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಈ ಪದಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದೆ.

ಮುರಳೀ: ತೇಜಸ್ವಿನ್ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಮನೋಭಾವವಿದೆ. ನಾವು ಇದೇ ರೀತಿಯ ಟೆಂಡನ್ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ತೀವ್ರವಾದ ನೋವಿನಲ್ಲಿಯೂ ಉದ್ದ ಜಿಗಿತದಲ್ಲಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ 7.82 ಮೀ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದು ನಂಬಲಸಾಧ್ಯ. ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಅದ್ಭುತವಾದ ಬೆಂಬಲ ತಂಡವಿದೆ. ಡಾ. ವೇಯ್ನ್ ಲೊಂಬಾರ್ಡ್, ಡಾ. ದಿನಶಾರ್ಡ್ ಪಾರ್ಡಿವಾಲಾ, ಡಾ. ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ ಪೀಟರ್, ಡಾ. ಮಯೂರ್ ಠಕ್ಕರ್ ಮತ್ತು ಡಾ. ಈಶಾನ್ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಮುರಳೀ: ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ನಂತರ ನಾನು SAI NCOE ತಿರುವನಂತಪುರಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡೆ. ಅದು ನನಗೆ ಮನೆ-ಅಲ್ಲದ-ಮನೆ ಹಾಗೆ ಆಗಿದೆ. ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಇತರ SAI ಕೇಂದ್ರಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ತರಬೇತಿ ವಾತಾವರಣವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಕೇಂದ್ರದ ಅನೇಕ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಗ್ಲಾಸ್ಗೋದಲ್ಲಿ ಭಾರತವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಇದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕೆಲಸದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಅಪಾರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

ಈಗ ಗಮನ ಬಹಳ ಸರಳವಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಶಾರೀರಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿನ್ನುವುದು, ಸರಿಯಾಗಿ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಕೇವಲ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನೀಗ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ನಾವು ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಬಳಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಎಂದರು.

ಜನರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ವೃತ್ತಿಜೀವನ ಮುಗಿದಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ವೈದ್ಯರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಛಲ ತುಂಬಿದರು. ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರಿಕೊಳ್ಳುವ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಗಾಯವನ್ನು ನೋಡುವ ಯಾವುದೇ ಕ್ರೀಡಾ ವೈದ್ಯರು ಉನ್ನತ ಉದ್ದ ಜಿಗಿತಕ್ಕೆ ಮರಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ಬಹುಶಃ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಗಾಯ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪಾದವನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಲೂ ಭಯಪಡುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಪ್ರತಿದಿನ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ವೇದಿಕೆ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುವುದು. ಈ ಪದಕವು ಅನೇಕ ಜನರನ್ನು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಅದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಗ್ಲಾಸ್ಗೋದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಶಂಕರ್ ಅವರ ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕವು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಪುನರ್ವಸತಿಯ ನಂತರದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಹೆಜ್ಜೆ. 8.09 ಮೀ ಜಿಗಿತವು ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿತು, ಚಿನ್ನವನ್ನು 8.15 ಮೀ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಶಂಕರ್ ರಚನಾತ್ಮಕ ಪುನರ್ವಸತಿ, ತರಬೇತಿ ಬೆಂಬಲ ಮತ್ತು ಸ್ಪಾಲಾಕ್ಲಿಮ್ಯಾಟೈಸೇಶನ್ ಶಿಬಿರಕ್ಕೂ ಶ್ರೇಯ ನೀಡಿದರು. ಈಗ ಗಮನವು ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ ಸಿದ್ಧತೆ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ.