ಆರೋಗ್ಯದ ಕಾರಣ ತಿರಸ್ಕೃತರಾಗಿದ್ದ ಕೀರ್ತಿ ಶರ್ಮಾ: 140 ಕೋಟಿ ಜನರ ಭರವಸೆಯ ಭಾರ ಹೊತ್ತು ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸ ಬರೆದ ಭಾರತೀಯ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ್ತಿ

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರವಾದ ಪೌಂಡೇಜ್‌ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತುವುದೂ ಕೀರ್ತಿ ಶರ್ಮಗೆ ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು. ಇಂದು, 19ರ ಹರೆಯದ ಈ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ್ತಿ ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಆಗಿದ್ದಾರೆ, 44 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ದೇಶಕ್ಕೆ ಲಭಿಸದಿದ್ದ ಸಾಧನೆಯೊಂದನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಕೀರ್ತಿ, ಅಂಕಿತಾ ಭಗತ್ ಮತ್ತು ಕುಮುದ್ ಮೋಹದ್ ಅವರು ಐಚಿ-ನಾಗೋಯಾ 2026ರಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಿದ್ದು, ಓಕಜಾಕಿ ಚುವೊ ಸೋಗೊ ಪಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮಹಿಳೆಯರ ರ್‍ಯಾಕರ್ವ್ ತಂಡದ ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠ ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾವನ್ನು 5-3 ಅಂತರದಿಂದ ಸೋಲಿಸಿ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯ ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಆದರೆ, ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಜಯದ ಹಿಂದೆಯೂ ಸಂದೇಹ, ಆರ್ಥಿಕ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಅನಾರೋಗ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಪ್ರಯಾಣವಿದು. ಹರಿಯಾಣದ ರಿಟೌಲಿಯಲ್ಲಿ ರೈತ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿ, ಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ಬೆಂಬತ್ತಿರುವುದು ಹೆಣ್ಣುಮಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರು. ಆಕೆಯ ದೈಹಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯು ಬಿಲ್ಲುಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.

"ನನಗೆ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಆರೋಗ್ಯ ಸರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಲ್ಲುಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುವ ನನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವಿಧ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಟೀಕೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಾಯಿತು. ದೈಹಿಕವಾಗಿ ನಾನು ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಭಾರವಾದ ಪೌಂಡೇಜ್‌ನ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎತ್ತುವುದು ಕೂಡ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನ ವಿಮರ್ಶಕರನ್ನು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಏನೇ ಮಾಡಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಲು ನಾನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆ," ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಅನುಮಾನಗಳು ಆಕೆಯ ಕ್ರೀಡಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ತಂದೆ ವಿಜಯ್ ಶರ್ಮಾ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಹಲವರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಕೀರ್ತಿಯ ತಂದೆ, ಒಬ್ಬ ರೈತರಾಗಿದ್ದರೂ, ಆಕೆಗೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಂತರು. ಆರ್ಥಿಕ ನಿರ್ಬಂಧಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಕ್ರೀಡಾ ಪಯಣದ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಭರಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.

"ನನ್ನ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ರೈತ. ಆದರೆ ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ನನಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ನಿರ್ಬಂಧಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಕ್ರೀಡಾ ವೃತ್ತಿಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ," ಎಂದು ಕೀರ್ತಿ ಹೇಳಿದರು.

"ನಾನು ಹುಡುಗಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಹಲವರು ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವ ನನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅವರು ಅನುಮಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನನ್ನ ತಂದೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ನಂಬಿದ್ದರು."

ಆ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಜಾರಿಬಾಗ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ (SAI) ತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದಿತು, ಅಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ವೃತ್ತಿಜೀವನ ವೇಗವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.

ತರಬೇತುದಾರ ಉದ್ಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರೊಂದಿಗಿನ ಆಕೆಯ ಸಂಬಂಧ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಯಿತು. ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಅಕಾಡೆಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿ ಮೊದಲು ತರಬೇತಿ ಪಡೆದಿದ್ದರು, ನಂತರ ಅವರ ವರ್ಗಾವಣೆಯ ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಹಜಾರಿಬಾಗ್‌ಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು. ಆ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದಾಗಿ ಅವರು SAI ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಹಾಜರಾದರು.

"ನಾನು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ SAI, ಹಜಾರಿಬಾಗ್‌ಗೆ ಸೇರಿದೆ. ಅಂದಿನಿಂದ, ನನ್ನ ವೃತ್ತಿಜೀವನ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಸುಧಾರಿಸಿದೆ. ನಾನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ SAI ಮತ್ತು ಉದ್ಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ಸರ್ ಅವರೇ ಕಾರಣ," ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ಕೀರ್ತಿಗೆ, ಹಜಾರಿಬಾಗ್ ಕೇವಲ ಒಂದು ತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಆಕೆಯ ದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ್ತಿ, ಏಷ್ಯಾದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಕ್ರೀಡಾ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಾಗಿ ಕ್ರಮೇಣ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡ ಸ್ಥಳ ಅದು.

"ನನ್ನ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ನನ್ನ ತರಬೇತುದಾರರು ಯಾವಾಗಲೂ ನನಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ನಾನು ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ನಂಬುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ನನ್ನ ತರಬೇತುದಾರ ಉದ್ಧಮ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು SAI, ಹಜಾರಿಬಾಗ್‌ಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಹಾಜರಾದೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ನನ್ನ ಆರಂಭಿಕ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ನಾನು ಉದ್ಧಮ್ ಸರ್ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಅಕಾಡೆಮಿಯಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ," ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

SAI ಹಜಾರಿಬಾಗ್‌ಗೆ ಸೇರಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಕೀರ್ತಿ ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕವನ್ನು ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಬಹುಶಃ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಅನಾರೋಗ್ಯ, ಆರ್ಥಿಕ ಮಿತಿಗಳು ಅಥವಾ ರೈತ ಕುಟುಂಬದ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿರುವುದು ಆಕೆ ಎಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ನಂಬಿದ್ದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಪ್ಪೆಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ ನಂತರ ಆಕೆ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದರು.

ಐಚಿ-ನಾಗೋಯಾದಲ್ಲಿ, ಕೀರ್ತಿ ಕೇವಲ ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಖಂಡದ ಮಹಿಳಾ ರ್‍ಯಾಕರ್ವ್ ಬಿಲ್ಲುಗಾರಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮರುಬರೆದ ಭಾರತೀಯ ತ್ರಿವಳಿ ತಂಡದ ಭಾಗವಾದರು. ರಿಟೌಲಿಯಿಂದ ಹಜಾರಿಬಾಗ್‌ವರೆಗೆ, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ವೇದಿಕೆಯವರೆಗೆ, ಕೀರ್ತಿ ಶರ್ಮಾ ಅವರ ಪ್ರಯಾಣವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅತಿದೊಡ್ಡ ವಿಜಯಗಳು ಇತರರು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೇರುವ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.